«رو پايان جهان فرانمى‌رسد تا اينكه خداوند گرامى و بلندمرتبه مردى از ما اهل‌بيت را برانگيزد. او به كتاب خدا عمل مى‌كند و هيچ منكرى را در شما مشاهده نمى‌كند مگر اينكه با آن مخالفت مى‌كند.»[٢]

٣. امام صادق (ع) نيز در پاسخ اين پرسش كه امام چگونه شناخته مى‌شود، مى‌فرمايد:

« [امام را] با آرامش و وقار [...] و نيز با حلال و حرام و نيازمندى مردم به او، در صورتى كه او خود به هيچ كس نياز ندارد، [مى‌توان شناخت‌].»[٣]

٤. امام رضا (ع) در بيان ويژگى كلّى امامان معصوم (ع)، سخنان ارزشمندى دارد كه بر اساس آن مى‌توان به توصيف امام مهدى (ع) نيز پرداخت. آن حضرت مى‌فرمايد:

«او به مردم از خودشان سزاوارتر و از پدران و مادرانشان براى آنها دل‌سوزتر است. او از همه مردم در برابر خدا، متواضع‌تر و در عمل به آنچه خود بدان فرمان مى‌دهد، سخت‌كوش‌تر و در دورى گزيدن از آنچه خود از آن نهى مى‌كند، خوددارتر است.»[٤]

٥. حضرت رضا (ع) در ادامه مى‌فرمايد:

«او [با دو نشانه‌] شناخته مى‌شود: دانش [بى‌كران‌] و استجابت دعا و اينكه او از همه رويدادها، پيش از رخ دادن‌شان خبر مى‌دهد. همه اينها به سبب پيمانى است كه از سوى پيامبر خدا با او بسته شده و وى آن را به وسيله پدران خود از آن حضرت به ارث برده است.»[٥]

چنانكه ملاحظه مى‌شود ويژگى‌هاى موعود اسلامى چنان دقيق و بى‌كم و كاست بيان شده است كه زمينه هرگونه اشتباه و خطا در تشخيص مصداق حقيقى اين موعود را از بين مى‌برد و راه را بر مدّعيان دروغين مى‌بندند.

اميدواريم كه خداوند متعال توفيق ديدار شبيه‌ترين مردم به رسول خدا (ص) و طاووس اهل بهشت را روزى همه ما گرداند.

ان‌شاءالله‌

پى‌نوشت‌ها:

[١]. سوره آل عمران (٣)، آيه ١٥٩.

[٢]. سوره توبه (٩)، آيه ١٢٨.

[٣]. سوره انبياء (٢١)، آيه ١٠٧.

[٤]. سوره قلم (٦٨)، آيه ٤.

[٥]. معجم أحاديث إلامام المهدى، عليه السّلام، مؤسسة المعارف الاسلامية، ج ١، ص ٢٤٢، ح ١٥٢.

[٦]. الكافى، ج ٨، ص ٣٩٦، ح ٥٩٧.

[٧]. كتاب الغيبة، محمّد بن ابراهيم نعمانى، باب ١٣، ص ٢٤٢، ح ٤٠.

[٨]. الزام النّاصب فى اثبات الحجّة الغايب، ص ٢٤.

[٩]. همان.