گويند: امّا كتاب را كه ضايعش نموديم و اما عترت كوشيديم كه همگى‌شان را از صفحه زمين براندازيم، آن هنگام، من روى از آنان بگردانم تشنه و دل سوخته و با روى سياه از نزد من باز ميگردند، سپس پرچم ديگرى سياه‌تر از اوّلى بر من وارد شود آنان را كه زير پرچمند گويم پس از من با دو يادگار گرانبهاى من: بزرگ و كوچك، يعنى كتاب پروردگارم و عترتم چگونه بوديد؟

گويند: اما يادگار بزرگ را مخالفت نموديم، و امّا يادگار كوچك را خوار نموديم و تا آنجا كه توانستيم پاره پاره كرديم.

گويم: از من دور شويد پس تشنه و جگر سوخته و با روى سياه از من دور شوند.

سپس پرچم ديگرى نزد من آيد كه نور بر صورت افراد زير پرچم ميدرخشد بآنان گويم شما كيانيد؟

گويند: ما مردم يكتا پرست و پرهيزگار و امّت محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم هستيم، و مائيم باقيمانده اهل حق كه كتاب خدا را برداشتيم، حلالش را حلال‌