مردى از بنى تميم بنام اسود بن حنظلة بود و در روايت ابن ابى سعد است كه شمشير حضرت را فلافس نهشلى برد و محمّد بن زكريّا اضافه كرده است كه شمشير مزبور بدست دختر حبيب بن بديل افتاد و اين شمشيرى كه بغارت رفت نه آن شمشير ذو الفقار است زيرا آن و چند چيز ديگر از سپرده‌هاى نبوّت و امامت است كه محفوظ است و نگهدارى مى‌شود و اين كه گفتيم و صورتش را حكايت نموديم مورد تصديق راويان حديث است.

راوى گفت: كنيزى از طرف خيمه‌هاى حسين آمد مردى باو گفت:

اى كنيز خدا آقاى تو كشته شد كنيز گفت: چون اين خبر را شنيدم با شتاب و فرياد كنان نزد بانوى خود رفتم آنان كه مرا ديدند بپا خواستند و شيون و فرياد آغاز كردند.

راوى گفت: مردم براى غارت خانه‌هاى اولاد پيغمبر و نور چشم زهرا حمله بردند حتّى چادرى كه زن بكمرش بسته بود كشيده و مى‌بردند و دختران و زنان خاندان پيغمبر از خيمه‌ها بيرون ريختند و دسته جمعى‌