من ميگويم: شايد بعضى كه از حقيقت شرافت رسيدن بسعادت شهادت بى‌اطّلاع است اعتقاد چنين كند كه با چنين حال: (با كشته شدن) نتوان خدا را پرستش نمود آن كس كه چنين اعتقاد دارد مگر نشنيده است كه در قرآن است: (قرآن راستگو) كه طائفه‌اى با كشتن خود خدا را عبادت و پرستش نمودند خداى تعالى ميفرمايد: فَتُوبُوا إِلى‌ بارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بارِئِكُمْ‌: بسوى خداى آفريدگار خود باز گرديد و خود را بكشيد كه براى شما در پيشگاه آفريدگارتان همين بهتر است، و شايد منشأ اين عقيده‌اش آن باشد كه از آيه شريفه (وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ: خود را با دست خود بهلاكت نيندازيد. مقصود كشته شدن است در صورتى كه چنين نيست و بلكه عبادت خداى تعالى با كشته شدن از بهترين وسايلى است كه شخص را بدرجات سعادت و نيكبختى ميرساند.

صاحب مقتل مروىّ از مولاى ما امام صادق ٧ در تفسير اين آية روايتى نقل نموده است كه قابل توجّه است.