سپس ابن زياد دستور داد تا علىّ بن الحسين و خاندانش را بخانه‌اى كه كنار مسجد اعظم بود بردند زينب دختر علىّ فرمود: هيچ زن عرب نژادى حق ندارد بديدار ما بيايد مگر كنيزان كه آنان هم مانند ما اسيرى ديده‌اند، سپس ابن زياد دستور داد سر مبارك حسين ٧ را در كوچه‌هاى كوفه گرداندند، من حق دارم در اين جا ابياتى را بعنوان مثال بگويم كه آن اشعار را يكى از خردمندان در مرثيه كشته‌اى از اولاد پيغمبر سروده است مضمون اشعار چنين است.

سر پر نور جگر گوشه زهرا و على‌		بر سر نيزه تماشا گه آن قوم دغاست‌
مسلمين‌اند تماشاگر و زين ام عجب است‌		كه نه كس را دل پر درد و نه انكار و چراست‌
كور گرديد هر آن چشم كه اين منظره ديد		كر شد آن گوش كه اين محنت و غم را شنواست‌