ولادت حسين ٧ در شب پنجم ماه شعبان چهار سال پس از هجرت روى داد و بگفته بعضى سوّم ماه شعبان بوده و بنا بقولى در روزهاى آخر ربيع الاوّل سال سوم هجرى بوده است‌[١] و جز اين نيز گفته شده است‌

[١] اصح اقوال و اتقن روايات آن است كه ولادت سيد الشهداء در آخر شهر ربيع الأول سال سوم هجرى در مدينه طيبه اتفاق افتاده چنانچه مختار ثقة الاسلام در كافى و شيخ الطائفه در تهذيب و شهيد اول در دروس است چه بتحقيق پيوسته كه ميلاد حضرت امام مجتبى در منتصف رمضان سال دوم هجرت بوده و پس از يك طهر از ولادت آن جناب بتول عذرا بخامس آل عبا حمل گرفته و مراد از طهر درين حديث ده روز باشد چنانچه در كافى آورده عن ابى عبد اللَّه ٧ قال كان بين الحسن و الحسين طهر و كان بينهما في الميلاد سنة اشهر و عشرا شش ماه تمام مدت حمل بود و بر فرض هر يك از اين دو روايت كه فصل ما بين ولادت امام حسن و حمل طهر واحد و يا پنجاه روز باشد و نيز تصريح علماء كه مدت حمل از شش ماه زياده نبوده هرگز نتواند بود كه ميلاد حضرت سيد الشهداء در سيم يا پنجم شعبان باشد و بر روايت طهر واحد ولادت خامس آل عبا در آخر شهر ربيع الاول و بدان قول كه پنجاه روز بوده پنجم جمادى الاولى باشد چنان كه صاحب در النظيم گفته فال ابو جعفر محمد بن جرير ابن رستم الطبرى في دلايل الامامة انه ٧ ولد بالمدينة يوم الثلاثاء لخمس خلون من جمادى الاولى سنة اربع من الهجرة و الا اگر ما قائل بسوم يا پنجم شعبان بشويم بايد مدت حمل را نه ماه اعتقاد كنيم و اين مخالف با روايات و احاديث صحيحه معتبره است كه مرقوم افتاد- قمقام معتمد الدوله