و حرامش را حرام دانستيم، و دوستدار خاندان پيغمبر خويش محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم بوديم، از همه امكاناتى كه در مورد يارى خويشتن داشتيم. براى يارى آنان نيز استفاده نموديم و در ركاب آنان با دشمنانشان جنگيديم، پس من بآنان گويم: مژده باد شما را كه من پيغمبر شمايم و راستى كه شما در دنيا اين چنين بوديد كه ستوديد، سپس آنان را از حوض خود سيراب كنم و سيراب و خندان از نزد من بروند و سپس داخل بهشت گردند و براى هميشه در آن جاويد بمانند.

راوى گفت: مردم هم‌چنان گفتگوى كشته شدن حسين را بر زبانها داشتند و با ديده عظمت و احترام بحسين نگريسته و مقدمش را گرامى ميداشتند چون معاوية بن ابى سفيان بسال شصت از هجرت از دنيا رفت، يزيد، كه لعنت‌هاى خدا بر او باد، بوليد بن عتبه كه فرماندار مدينه بود نامه‌اى نوشت و دستورش داد كه از همه اهل مدينه و بويژه از حسين بيعت بگيرد، و اضافه كرد كه اگر حسين ٧ از بيعت كردن خوددارى نمود گردنش را با شمشير بزن و سر بريده‌اش را به نزد من بفرست، وليد