جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٧ - ويژگىهاى كتاب جمال آفتاب و آفتاب هر نظر
تشيع كه به پيروى از اهل بيت : و در رأس آنان حضرت اميرالمؤمنين على ٧ مفتخر است، در راه وصول به حقايق لطيف توحيدى از درياى بيكران سخنان، ادعيه، زيارات و خطبههاى آن بزرگان برخوردار است، درياى بىپايانى كه هر آنچه از معارف توحيد و گوهرهاى گرانبهاى حقايق بخواهيم، در آن مى توان يافت، تا چه كسى اهليّت غوص در آن را داشته باشد.
|
گوهر مخزن اسرار، همان است كه بود |
حُقّه مِهْر، بدان مُهْر و نشان است كه بود |
|
|
از صبا پرس، كه ما را همه شب تا دم صبح |
بوى زلف تو، همان مونس جان است كه بود |
|
|
طالب لعل و گهر نيست، وگرنه خورشيد |
همچنان، در عمل مَعْدِن و كان است كه بود[١] |
|
بايد اذعان كرد كه در اين اثر استفاده شايسته اى از آيات قرآنى و كلمات اهل بيت : در شرح هر بيت شده، به گونه اى كه خواننده به خوبى در هم آميختگى شعر حافظ با قرآن و كلمات اهل بيت : را احساس مى كند، و به روشنى مى بيند كه اشعار خواجه اگر ملاحت و شيرينى دارد همه به بركت قرآن و انس با اهل بيت : بوده است، چنانكه خود مى گويد:
|
بلبل از فيض گل آموخت سخن، ورنه نبود |
اين همه قول و غزل، تعبيه در منقارش[٢] |
|
بنابراين، استفاده از آيات، روايات، ادعيه و مناجاتهاى فراوان علاوه بر استحكام بخشيدن به مطالب خواجه، خواننده را در حال و هواى مناجاتهاى معصومين : با حضرت حق سبحانه، و يا فضاى كلام وحى و مجالس افاضه اولياى دين مى برد.
[١]. ديوان حافظ، تصحيح قدسى، غزل ٢٣٧.
[٢]. همان، غزل ٣٤٣.