بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢٨٠ - باب آداب الرواية

و كلينىّ روايت نموده كه ابى بصير گفته: به ابى عبد اللَّه (امام صادق، ٧) گفتم: گفتار خداى كه بزرگ است مدح و ستايش او: الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ‌ (سوره ٣٩ آيه ١٨ يعنى) آن بندگانى كه سخن (توحيد و شرك و حقّ و باطل) را (از مردم) ميشنوند پس نيكوتر آن سخن (توحيد و حقّ و درستى) را پيروى ميكنند، تفسيرش چيست؟ فرمود:

آن مردى است كه حديثى را ميشنود پس آن را آنچنان كه شنيده (براى ديگرى) نقل مينمايد، و در آن (چيزى) نميافزايد و از آن (چيزى) نميكاهد.

و برخى از ايشان (علماء و دانشمندان در اين باره) مبالغه نموده (بسيار كوشيده و گفته: تغيير دادن قال النّبيّ يعنى پيغمبر ٦ فرمود را به قال رسول اللَّه يعنى فرستاده خدا فرمود و نه عكس آن يعنى قال رسول اللَّه را به قال النّبىّ جائز و روا نيست، و آن سخنى است با مشقّت و رنج و فساد و تباهى آشكار بدون ثمره (و نفع و سود).