بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٥٦ - باب علامات العقل و جنوده

٧ فرموده: اى هشام محقّقا لقمان به پسرش (هنگامى كه او را پند ميداد) گفت: براى حقّ و خدا فروتن باش (ايمان باو آورده از امر و نهيش پيروى كن، يا آنكه براى هر حقّ و درستى كه براى تو آشكار شد فروتن باش يعنى آن را بپذير) كه خردمندترين مردم ميباشى، اى پسر من دنيا درياى گودى است كه محقّقا جهان بسيار (يا اگر عالم بكسر لام بخوانيم دانشمند بسيار) در آن غرق شده و زير آب فرو رفته (و خفه گشته) پس (اگر ميخواهى از غرق شدن در اين دريا رهائى يابى) بايد كشتى تو در آن دنيا، تقوى و ترس از (عذاب و كيفر) خدا باشد، و پل آن كشتى (كه از روى آن بدرون آن درآئى) ايمان و گرويدن (بخداى تعالى) و بادبان آن (كه پرده بزرگى است بر سر چوبها مى‌آويزند تا بادها در آن بوزد و كشتى را بهر كجا خواهند ببرند) توكل و اعتماد بخدا (كارها را باو واگذاشتن) و قيّم و سرپرست آن (ناخدا و كشتيبان) عقل، و دليل و راهنماى آن علم و دانش، و سكّان و دم آن (كه آلت و ابزارى است در دنباله كشتى براى بردن آن از سوئى بسوى ديگر)