بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٣٥٩ - باب غرائب العلوم من تفسير أبجد و حروف المعجم و تفسير الناقوس و غيرها

بخششهاى خدا است، و باء (اشاره به) بهجت و خوبى خدا است، و جيم (اشاره به) جمال و نيكوئى خدا است، و دال (اشاره به) دين و آئين خدا است، هوّز: هاء آن (اشاره به) هول و ترس دوزخ است، و واو (اشاره به) هلاك و تباهى براى اهل و كسانى است كه در آتش‌اند، و زاى (اشاره به) زفير و صداى افروخته شدن دوزخ است، حطّى: (اشاره به) از ميان رفته (آمرزيده) مى‌شود خطايا و گناهان از آمرزش طلب‌كنندگان، كلمن: (اشاره به) كلام و سخن خدا است كه براى كلمات و سخنان (وعده‌هاى) خدا تغيير و دگرگون‌كننده‌اى نيست، سعفص: (اشاره به) پيمانه در برابر پيمانه و پاداش نيك و بد در برابر پاداش نيك و بد است (نيكى كنى نيك بدست آورى، و بدى كنى بدى بينى) قرشت (اشاره به) آنست كه خدا ايشان (مردم) را (روز رستاخيز) از اينجا و آنجا (براى حساب و رسيدگى بكارها) جمع نموده و گردآورد، پس مؤدّب و آموزنده گفت: اى زن (مريم) دست پسرت بگير (و او را از دبستان بيرون‌