بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢٦٩ - باب آداب الرواية

مرحوم مجلسىّ ميفرمايد: چرا امام ٧ اين گونه دروغ را دروغ مفترع وصف و بيان نموده است؟ گفته شده: براى اينكه عدالت و دادگرى كه سبب قبول و پذيرفتن روايت و عمل بآن است را از راوى زائل كرده و از ميان ميبرد (اين كلمه) از افترعت البكر أي اقتضضتها گرفته شده يعنى بكارت و دوشيزه‌گى دختر شوهر نديده زائل و ربوده شده است، و گفته شده: اين گونه دروغ دروغى است فرع دروغ مرد ديگر (كه اصل و ريشه آن دروغ گوينده آن حديث است اگر دروغ گفته باشد) زيرا تو اگر آن حديث را باو نسبت دهى پس اگر او نيز دروغگو بوده تو دروغگو نيستى بخلاف آنكه اگر او را اسقاط نموده و بيافكنى (آن حديث را باو نسبت ندهى) پس اگر او دروغگو بوده تو نيز دروغگوئى.

٤- مردى از امير المؤمنين ٧ خواست كه باو