بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١٠٤ - باب أصناف الناس في العلم، و فضل حب العلماء

٧- از عبد اللَّه پسر محمّد كه محمّد پسر عبيد اللَّه و عبيد اللَّه پسر ياسين است رسيده كه گفته: شنيدم آقاى من ابو الحسن علىّ بن محمّد بن رضا (امام علىّ النقى، بر ايشان تحيّت و درود باد) در سرّ من رأى ميفرمود: مردم پست و فرومايه و آشوب‌طلب كشندگان پيغمبران‌اند، و عامّة (كه جمع آن عوامّ است يعنى مردم درهم آميخته بخلاف خواصّ و برگزيده ايشان) مشتقّ و گرفته و ساخته‌شده از عمى و كورى است (و عامّه مردم باندازه‌اى كور و نابينا ميباشند كه راه خير و شرّ خودشان را نديده و نميشناسند از اين رو) خدا براى آنان راضى نشده و برنگزيده كه ايشان را بچهارپايان تشبيه و مانند نمايد تا اينكه (سوره ٢٥ آيه ٤٤) فرموده: بلكه (آنان از چهارپايان) گمراه‌تراند (زيرا چهارپايان بوسيله نفوس مدركة و دريافتشان خواهان نفع و سود هستند، و از ضرر و زيان دورى گزينند، و ايشان خواهان ضرر و زيان‌اند، و از نفع و سود روى‌گردانند).

٨- حضرت امير المؤمنين ٧ فرموده: هر گاه‌