بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢٥٤ - باب فضل كتابة الحديث و روايته

بسيار روايت‌كننده حديث كه يادگيرنده فقه و علم و دانش باحكام شرعيّه است از هزار عابد و پارسا كه فقه و روايت براى او نيست افضل و برتر است.

٢- از (ابان) ابن تغلب از حضرت ابى عبد اللَّه (امام صادق، ٧) رسيده كه گفته: حضرت ابى عبد اللَّه فرموده: نفس (هواء اى كه از بينى و دهان به ريه و جگر سفيد فرورفته و بيرون آيد) از مهموم و اندوهگين براى ظلم و ستمى كه بما روى آورده تسبيح (سبحان اللَّه گفتن و خدا را بپاكى ياد كردن) و اندوه او براى ما عبادت و بندگى، و كتمان و پوشيدن سرّ و راز ما جهاد و پيكار در راه خدا است (ثواب و پاداش تسبيح و عبادت و جهاد را دارد) پس از آن حضرت ابو عبد اللَّه (امام صادق، ٧) فرمود: واجب و بايسته است كه اين حديث و سخن با آب طلا نوشته شود.

٣- از حسين بن محمّد بن مالك از برادرش جعفر از رجال و مردان روايت‌كنندگانش كه آن را بآخرين راوى ميرساند رسيده‌