بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢٠ - باب فضل العقل و ذم الجهل

رضاء و خشنودى خداى تعالى مانند رفتن بجهاد و كارزار با دشمنان و رفتن بزيارت بيت اللَّه الحرام و جز آنها) و خدا رسول و پيغمبرى را بر نيانگيخته و نفرستاده تا اينكه عقل (مردم) را كامل گرداند، و عقل او برتر از عقلهاى همه امّت و گروه (پيروان) او ميباشد، و آنچه را پيغمبر در انديشه خود دارد برتر است از كوشش نمودن كوشش‌كنندگان، و عاقل واجبات خدا را بجا نمى‌آورد تا اينكه (آنها را) از خدا دريابد (واجبى را انجام نمى‌دهد تا درك كند و دريابد از جانب خداى تعالى مأمور است) و همه عبادت‌كنندگان در فضل و برترى عبادتشان بعاقل نرسند، محقّقا خردمندان همان دارندگان عقل و خرداند كه خداى توانا و بزرگ (در باره ايشان) فرموده: إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ‌، سوره ١٣ آيه ١٩ يعنى) جز اين نيست كه (از نصائح و پندها و مثلهاى قرآن عظيم) خردمندان پند مى‌گيرند.

٩- حضرت علىّ بن الحسين (تحيت و درود بر ايشان باد)