بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢٤٤ - باب ما جاء في تجويز المجادلة و المخاصمة في الدين و النهي عن المراء

تو اگر بدين و آئينت جاهل و نادانى برو آن را طلب نموده و بدست آور، چيست براى من و براى جدال و ستيزگى و كشمكش (آيا براى آن نفع و سودى است)؟ و محقّقا شيطان و ديو سركش براى مرد (هر كسى) وسوسه نموده و انديشه بد در دل او اندازد و سرّ و راز خود را با او در ميان گذاشته ميگويد: با مردم در دين مناظره و گفتگو كن تا عجز و ناتوانى و جهل و نادانى را بتو گمان نبرند.

٤- از جعفر بن محمّد (امام ششم) از پدرش (امام پنجم، امام محمّد باقر، عليهما السّلام) رسيده كه آن حضرت (امام پنجم) فرموده: هر كه ما را بزبانش بر دشمنان كمك و يارى نمايد (از روى برهان و دليل سخنانى گويد كه او را مغلوب نموده و شكست دهد) خداى توانا و بزرگ او را روز ايستگاهش در برابر خود (روز رستاخيز در برابر حكم و فرمان خداى تعالى) بحجّت و دليل آوردنش (براى رهائى از عذاب و كيفر) گويا گرداند (تا از سختيهاى آن روز رهيده ببهشت در آيد).