بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢٨١ - باب آداب الرواية

دنباله سخنان گذشته و پيوسته بآنها اينست: برخى از فضلاء و كسانى كه در علم و دانش از ديگران برتراند گفته:

نقل بمعنى را در غير مصنّفات و نوشته‌شده‌ها (كتابها) جائز و روا دانسته‌اند، امّا در مصنّفات بيشتر اصحاب و علماء و دانشمندان گفته‌اند: حكايت و نقل آن بمعنى و تغيير دادن چيزى از آنها بنا بر آنچه متعارف و شناخته شده جائز و روا نيست.

١٠- از جعفر (امام ششم حضرت صادق) از پدرش (امام پنجم حضرت باقر) از علىّ (امير المؤمنين، صلوات اللَّه عليهم) رسيده كه آن حضرت فرموده: وقوف و درنگ هنگام شبهه و پوشيدگى (حلال بحرام و حقّ بباطل) بهتر است از انداختن خود را با مشقّت و سختى در تباهى و نابودى، و ترك و رها نمودن (نگفتن) تو حديث و سخنى را كه آن را (از ديگرى) روايت نكرده‌اى بهتر است از روايت و بيان كردنت حديثى را كه آن را حفظ و نگهدارى ننموده‌اى (آنچنان كه بوده است بيان نكرده‌اى)