بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢٢١ - باب من يجوز أخذ العلم منه و من لا يجوز و ذم التقليد و النهي عن متابعة غير المعصوم في كل ما يقول، و وجوب التمسك بعروة أتباعهم

١٩- در كتاب نهج البلاغه (در باب حكم و مواعظ سخن دويست و پنجاه و هفت) است.

امير المؤمنين ٧ فرموده: سخن دانشمندان بينا اگر درست باشد (براى دردهاى دنيا و آخرت) دارو است و اگر نادرست باشد درد است (موجب فتنه و تباهكارى است).

٢٠- حضرت رسول اللَّه (خدا بر او و خويشاوندانش رحمت و درود فرستد) فرموده: سخن حكمت و دانش و حقّ و راستى گمشده مؤمن و گرويده بخدا و رسول است پس هر جا (نزد هر كسى باشد) آن را بيابد او بآن حكمت سزاوارتر است.

٢١- از سعد (اسكاف) از حضرت ابى جعفر (امام محمّد باقر ٧) رسيده كه سعد گفته: از آن حضرت از (تفسير) اين آيه پرسيدم: لَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِها وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقى‌ وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها (سوره ٢ آيه ١٨٩) يعنى (چون مشركين هنگام احرام يعنى دو پارچه بدوش و كمر گرفتن براى حجّ يا عمره از در خانه و راهرو خيمه و سايبان بزرگ داخل و خارج نميشدند و چنان كه ميخواستند رفت و شد نمايند پشت ديوار خانه را سوراخ كرده و يا از پشت خيمه در درون آن‌