طب النبي وطب الصادق (روش تندرستي در اسلام) - مستغفري، جعفر؛ خليلي، محمد - الصفحة ٨٥ - انتقال بيمارى و ميكروبها

كن همان گونه كه از شير فرار مى‌كنى.[١] و فرمود: به شهرى كه در آن وبا وجود دارد وارد نشويد و فرمود:

شخص بيمار با شخص سالم تماس نگيرد[٢] و مانند اينها احاديث ديگرى هم نقل شده است.

بنا بر اين، اسلام وجود ميكروبهاى بيمارى زا و سرايت بيمارى را اثبات مى‌كند و معلوم مى‌شود كه در وجود بيمار ميكروب وجود دارد و اين كار پيش از آن بود كه «دافين» پزشك فرانسوى در سال ١٨٥٠ آن را كشف كند يا «پاستور» با ميكروسكوپ در اواخر قرن نوزدهم آن را ببيند. به اضافه اينكه عقل به وجود آن در بيماريهاى مسرى حكم مى‌كند چون بيمارى در بدن چيزى است كه عارض مى‌شود و مسلم است كه چيز عارض نمى‌تواند به خودى خود وجود داشته باشد و بايد به وسيله جسم ديگرى قوام پيدا كند، پس وقتى بيمارى سرايت كرد معنايش اين است كه يك چيزى كه آن را حمل مى‌كند منتقل شد و آن همان ميكروب است و رواياتى كه به فرار كردن از جذامى امر مى‌كند و يا از تماس گرفتن مريض با سالم نهى مى‌كند، همگى براى آن است كه اين جسمى كه حامل بيمارى است يعنى ميكروب از شخص مريض به شخص سالم منتقل نشود و انتقال بيمارى همين است كه به عربى به آن «عدوى» گفته مى‌شود.

باقى مى‌ماند حديثى كه سنى و شيعه از پيامبر نقل كرده‌اند و اينكه‌

[١] بحار ج ١٦

[٢] مجمع البحرين و صحيح مسلم ج ٢