طب النبي وطب الصادق (روش تندرستي در اسلام) - مستغفري، جعفر؛ خليلي، محمد - الصفحة ١١ - مقدمه مترجم
بعضى از اين بيمارستانها بسيار مجهز بود و خدمات زيادى را ارائه مىداد از جمله بيمارستان عضدى را مىتوان نام برد كه به وسيله عضد الدوله ديلمى تأسيس شد.
پا به پاى پيشرفتهايى كه در علم پزشكى نصيب مسلمانان گرديد در امر داروسازى هم فعاليتهاى گستردهاى به عمل آمد. مسلمانان از يك سو براى تهيه مواد اوليه دارو و گياهان دارويى و مواد معدنى از هند يا جاهاى ديگر كوشش كردند و از سوى ديگر با آزمايشهاى مداوم در كشف تركيبات جديد دارويى توفيقات مهمى به دست آوردند.
جرجى زيدان مىگويد: «غربىها تاريخ داروسازى را بررسى كردند و به اين نتيجه رسيدند كه مسلمانها بنيانگذاران فن دارو سازى هستند»[١] معمولا طبيب خود دارو مىداد ولى گاهى هم نسخه مىنوشت كه مىبايد از داروخانهها كه به صيدليه و صيدنيه معروف بود، تهيه مىشد. الگود تعجب مىكند كه چگونه در تمدن اسلامى حرفه پزشكى از داروسازى جدا شده بود و اضافه مىكند توسعه سريع مفردات پزشكى و مهارت بيشتر در تركيب داروها كه مستلزم اين رشته بود، مردان متخصصى لازم داشت.[٢] علاوه بر داروهاى گياهى، مسلمانان از تركيبات شيميايى هم در
[١] جرجى زيدان ج ٣، ص ٢٠٦.
[٢] تاريخى پزشكى در ايران، ص ٣٠٩.