طب النبي وطب الصادق (روش تندرستي در اسلام) - مستغفري، جعفر؛ خليلي، محمد - الصفحة ١٠٤ - رهنمودهاى طبى امام

امام از او اخذ كند، بلكه هيچ پزشك يا دارو سازى در زمان او آنها را نمى‌دانست.

آيا اين علم از طريق الهام يا از طريق ارث بردن از اجداد طاهرينش نبود؟ آنها كه خداوند آنان را و نه ديگران را مخصوص به علم كرده و آنان را محل و منبع علم قرار داده و آنان راسخان در علم و حاملان حكمت و داراى ارشاد و تعاليم حكمت‌آميز بودند.

رهنمودهاى طبى امام‌

[١] امام كسى نيست جز فردى كه خداوند با لطف عام خود كه بر بندگان دارد، او را به عنوان جانشين پيامبر گرامى انتخاب كرده تا مردم در كارهاى مهم خود به او مراجعه كنند و او مردم را در هر حادثه‌اى به سوى خود بخواند و آنها او را پناهگاه خود قرار بدهند. خواه اين كارهاى مهم، روحى يا بدنى، دينى يا دنيوى باشد، چون اوست كه عهده دار ارشاد مردم به معاد و معاش است. براى همين بود كه مردم از هر سو خدمت امام صادق ٧ مى‌رسيدند تا مشكل دينى يا دنيوى خود را از او بپرسند و جواب كافى و چاره دردهايشان نزد امام صادق ٧ بود، بسيار اتفاق مى‌افتاد كه كسانى نزد آن حضرت مى‌آمدند و از توصيه‌هاى سودمند او چاره‌جويى مى‌كردند و علاج بيماريهاى‌

[١] اين رهنمودها را از كتاب الفصول المهمه شيخ حر عاملى نقل مى‌كنيم و همگى آنها در بحار الانوار ج ٤ ص ٥٢٢ نيز آمده است.