تفسير سوره حجرات - قرائتى، محسن - الصفحة ٦٢ - دروغ

* دروغ يك نوع نفاق است، زيرا انسان چيزى را به زبان مى‌گويد كه خود نيز در دل آن را باور ندارد. «يَقولون بِالسِنَتهم ما ليسَ فى قُلوبِهم»[١]

* دروغ گاهى در سيماى يك تهمت در مى‌آيد و نسبت ناحقّى به شخصى پاك داده مى‌شود. «ارادَ بِاهلِك سُوء»[٢]

* دروغ گاهى در قالب سوگند در مى‌آيد، يعنى سوگند دروغ ياد مى‌كنند. «يَحلِفونَ بِاللَّه ...»[٣]

* دروغ گاهى در قالب گريه ظاهر مى‌شود. چنانكه برادران يوسف شبانه و اشك ريزان نزد پدر آمدند كه يوسف را گرگ پاره كرد. «و جاؤا أباهُم عِشاءً يَبكون»[٤]

* دروغ تنها با زبان نيست، بلكه گاهى با عمل است. برادران يوسف پيراهن يوسف را با خون آميختند و با دروغِ عملى مطلب خود را اظهار داشتند. «بِدَمٍ كَذِب»[٥]

* اسلام مردم را حتّى از دروغ شوخى نهى فرموده است.[٦]

* دروغ، كليد بسيارى از گناهان است.[٧]

* دروغ، انسان را از چشيدن مزه ايمان محروم كرده‌[٨] وسبب خرابى ايمان مى‌شود.[٩]

* امام باقر ٧ فرمود: چيزى بدتر از دروغ نيست.

[١] -فتح، ١١

[٢] -يوسف، ٢٥

[٣]- توبه، ٧٤

[٤]- يوسف، ١٦

[٥]- يوسف، ١٨

[٦]- كافى، ج ٢، ص ٣٣٨

[٧]- كافى، ج ٢، ص ٣٣٧

[٨]- كافى، ج ٢، ص ٣٤٠

[٩]- كافى، ج ٢، ص ٣٣٩