تفسير سوره حجرات - قرائتى، محسن - الصفحة ١٢٠ - شيوههاى ترك غيبت
٧- آنكه آفريد بهتر مىداند كه نژاد و قبيله ملاك ارزش نيست و تمام سرچشمههاى برترىجوئى مردم لغو است. «انّ اكرَمكم ... اتقاكم ... عليم خبير»
٨- ادّعاى تقوى و تظاهر به آن نكنيم كه خداوند همه را خوب مىشناسد. «عليم خبير»
آيه «١٤»
قَالَتِ الْأَعْرَابُ ءَامَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُواْ وَلكِن قُولُواْ أَسْلَمْنَا وَ لَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمنُ فِى قُلُوبِكُمْ وَإِن تُطِيعُواْ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَايَلِتْكُم مِّنْ أَعْملِكُمْ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيم
باديهنشينان گفتند: ما ايمان آوردهايم، به آنان بگو: شما ايمان نياوردهايد، ولى بگوئيد: اسلام آوردهايم و هنوز ايمان در دلهاى شما وارد نشده است و اگر خدا و رسولش را اطاعت كنيد، خداوند ذرّهاى از اعمال شما را كم نمىكند. همانا خداوند آمرزنده مهربان است.
نكتهها:
مراد از اعراب، باديهنشينان بودند كه بعضى آنان مؤمن بودند، چنانكه در سوره توبه از آنان تجليل شده است، «و مِن الاعراب مَن يُؤمن بِاللَّهِ و اليومِ الآخر»[١]، ولى بعضى ازآنان خود را بالاتر از آنچه بودند مىپنداشتند و ادّعاى ايمان
[١] -توبه، ٩٩