تفسير سوره حجرات - قرائتى، محسن - الصفحة ٨٦ - اخوت و برادرى

برقرار شده بود، در يك قبر دفن كنند.[١]

برادرى نسبى در روزى گسسته خواهد شد، «فلا انساب بينهم»[٢] ولى برادرى دينى حتّى روز قيامت پايدار است.

«اخواناً على سُرُرٍ متقابِلين»[٣]

اخوّت در ميان زنان مؤمنه نيز هست، چنانكه در جاى ديگر تعبير اخوّت در مورد زنان نيز بكار رفته است. «وان كانوا اخوَة رجالًا و نساءً»[٤]

برادرى بايد تنها براى خدا باشد، اگر كسى با ديگرى بخاطر دنيا برادر شود، از آنچه در نظر دارد محروم مى‌شود واين گونه برادران در قيامت به صورت دشمن در مى‌آيند.[٥] قرآن مى‌فرمايد: درقيامت دوستان‌با هم دشمنند جز متّقين.

«الاخلّاءُ يَومئذ بَعضهم لِبَعض عَدوٌّ الّا المتّقين»[٦]

آنچه مهم‌تر از گرفتن برادر است، حفظ برادرى است و در روايات از كسانى كه برادران دينى خود را رها مى‌كنند به شدّت انتقاد شده است تا آنجا كه سفارش شده است كه اگر برادران از تو فاصله گرفتند، تو با آنان رفت و آمد داشته باش. «صِلْ مَن قَطعك»[٧]

در روايات مى‌خوانيم: از ميان برادران دينى به كسانى كه سابقه بيشترى دارند توجّه بيشترى كنيد و اگر از آنان لغزشى‌

[١] -شرح ابن الحديد، ج ١٤، ص ٢١٤؛ بحار، ج ٢٠، ص ١٢١

[٢] -مؤمنون، ١٠١

[٣]- حجر، ٤٧

[٤]- نساء، ١٧٦

[٥]- بحار، ج ٧٤، ص ١٦٧

[٦]- زخرف، ٦٧

[٧]- بحار، ج ٧٨، ص ٧١