تفسير سوره حجرات - قرائتى، محسن - الصفحة ٦٥ - دروغ

اتّبِعون اهدِكم سَبيلَ الرّشاد»[١] و خود آنان نيز بدنبال رشد بوده‌اند، چنانكه حضرت موسى در بيابان‌ها بدنبال حضرت خضر مى‌رود تا به رشد برسد؛ «هل اتّبعك على أن تُعلّمَن ممّا عُلّمتَ رُشداً»[٢] و ايمان زمينه رشد، «وليؤمنوا بى لعلّهم‌ يَرشُدون»[٣] و كتب آسمانى وسيله رشد انسان مى‌باشند، «يَهدى الىَ الرُّشد»[٤]. به هر حال مراد از رشد در قرآن، رشد معنوى است، و اين كوته فكرى انسان است كه رشد را تنها در كاميابى‌هاى دنيوى مى‌داند.

در مديريّت و سياست‌گذارى جامعه، اگر تصميم‌گيرنده معصوم يا عادل نباشد، از استبداد سر در مى‌آورد كه در آن رشدى نيست، «و ما امرُ فِرعونَ بِرَشيد»[٥] ولى اگر تصميم‌گيرنده معصوم يا عادل باشد، زمينه رشد فراهم است.

«اولئك هم الرّاشِدون» پيام‌ها:

١- اگر مى‌خواهيم پشيمان نشويم بايد به انبيا مراجعه كنيم. (در آخر آيه قبل، سخن از ندامت و پشيمانى بود و در اين آيه مى‌فرمايد: شما كه پيامبر داريد به او مراجعه كنيد تا از كارهاى شتاب‌زده ندامت‌آور بيمه شويد) «نادِمين. و اعلموا انّ فيكم رسول الله»

[١] -غافر، ٣٨

[٢] -كهف، ٦٦

[٣]- بقره، ١٨٦

[٤]- جن، ٢

[٥]- هود، ٩٧