تفسير سوره حجرات - قرائتى، محسن - الصفحة ٣٢ - مقدسات در اسلام

مثل مسجد، بعضى از سنگ‌ها مثل حجرالاسود، بعضى از آبها مثل زَمزم، بعضى از خاك‌ها مثل تربت امام حسين ٧، بعضى از گياهان مثل زيتون، بعضى از سفرها مثل معراج و سفرهاى علمى- عبادى- كمك رسانى- جهاد، بعضى از لباسها مثل لباس احرام، مقدّس است و بايد براى آنها احترام خاصّى را پذيرفت.

مثلًا در قرآن مى‌خوانيم: حضرت موسى بايد به احترام وادى‌مقدّس، كفش خود را بيرون آورد. «فَاخلَع نَعلَيك انّك بِالوادِ المقدّس طُوى‌»[١]

مشرك حقّ ورود به مسجدالحرام را ندارد. «انّما المشركون نجس فلايَقربوا المسجد الحرام»[٢]

سفارش كرده هنگامى كه به مسجد مى‌رويد، زينت خود را به مسجد ببريد. «خُذوا زينَتكم عند كلّ مسجد»[٣]

جُنُب حقّ توقّف در مسجد را ندارد. «و لاجُنباً الّا عابرى سبيل»[٤]

مسجد به قدرى عزيز است كه افرادى مثل حضرت ابراهيم، اسماعيل، زكريّا و مريم : خادم و مسئول پاكسازى و تطهير آن بوده‌اند. «طَهّرا بَيتى»[٥] حتّى مادر مريم در دوران حاملگى كه خيال مى‌كرد فرزندش پسر است، نذر

[١] -طه، ١٢

[٢] -توبه، ٢٨

[٣]- اعراف، ٣١

[٤]- نساء، ٤٣

[٥]- بقره، ١٢٥