تفسير سوره حجرات - قرائتى، محسن - الصفحة ١٠٩ - غيبت در روايات

غيبت در روايات‌

امام صادق ٧ فرمود: غيبت كننده اگر توبه كند، آخرين كسى است كه وارد بهشت مى‌شود و اگر توبه نكند، اوّلين كسى است كه به دوزخ برده مى‌شود.[١]

امام رضا ٧ از امام سجاد ٧ نقل مى‌كند كه هر كس از ريختن آبروى مسلمانان خود را حفظ كند، خداوند در قيامت لغزشهاى او را ناديده مى‌گيرد.[٢]

پيامبر ٦ فرمودند: هر كس زن يا مردى را غيبت كند، تاچهل روز نماز و روزه‌اش پذيرفته نمى‌شود.[٣]

پيامبر ٦ فرمودند: در قيامت هنگامى كه نامه اعمال انسان به عدّه‌اى داده مى‌شود، مى‌گويند: چرا كارهاى خوب ما در آن ثبت نشده است؟ به آنها گفته مى‌شود: خداوند نه چيزى را كم مى‌كند و نه آن را فراموش مى‌كند، بلكه كارهاى خوب شما به خاطر غيبتى كه كرده‌ايد از بين رفته است، در مقابل افراد ديگرى هستند كه كارهاى نيك فراوانى در نامه عمل خود مى‌بينند و گمان مى‌كنند كه اين پرونده از آنان نيست، به آنها مى‌گويند: به‌واسطه غيبت كردن، نيكى‌هاى كسى كه شما را غيبت كرده، براى شما ثبت شده است.[٤]

رسول خدا ٦ در آخرين سفر خود به مكّه فرمودند: خون شما و مال شما و آبروى شما محترم است، همان گونه كه‌

[١] -مستدرك، ج ٩، ص ١١٧

[٢] -بحار، ج ٧٢، ص ٢٥٦

[٣]- بحار، ج ٧٢، ص ٢٥٨

[٤]- بحار، ج ٧٢، ص ٢٥٩