اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ٩٦ - د - نفرت مردم

«انَّ اللَّه يُبْغِضُ الْفاحِشَ الْمُتَفَحِّشَ»[١]

خداوند شخص دشنام گو را دشمن مى‌دارد.

ب- مانع استجابت دعا:

حضرت صادق عليه‌السلام فرمود: در ميان قو م بنى اسرائيل شخصى بود كه مدّت سه سال به درگاه خدا مى‌گريست و دعا مى‌كرد تا خداوند، فرزندى به وى عنايت فرمايد ولى نتيجه‌اى نگرفت. بسيار افسرده وناراحت بود تا اينكه شبى شخصى رادر خواب ديد كه به او مى‌گويد: توسه سال است كه خدا را با زبان هرزه و آلوده مى‌خوانى و توقع دارى كه خداوند خواسته تورا اجابت كند. برو زبانت را از آلودگى پاك كن تا به خدا نزديك شوى و دعايت مستجاب شود. حضرت فرمود:

آن شخص اين سفارش را انجام داد و خدا را خواند و داراى پسر شد.[٢]

ج- محروميت از بهشت:

پيامبر اكرم (ص) فرمود:

«انَّ اللَّهَ حَرَّمَ الْجَنَّةَ عَلى كُلِّ فَحاشٍ بَذِىٍّ قَليلِ الْحَياءِ لا يُبالى‌ ماقالَ وَلا ما قيلَ لَهُ»[٣]

خداوند بهشت، را بر هر شخص بسيار بد زبان و هرزه گوى كم آزرم كه از آنچه مى‌گويد و از آنچه در باره‌اش مى‌گويند با كى ندارد، حرام كرده است.

د- نفرت مردم:

رسول خدا (ص) فرمود:

«انَّ مِنْ شَرِّعِبادِاللَّهِ مَنْ تُكْرَهُ مُجالَسَتُهُ لِفُحْشِهِ»[٤]

از بدترين بندگان خدا شخص بدزبانى است كه به خاطر فحش و بدزبانى‌اش، مردم همنشينى با او را دوست نمى‌دارد.

[١] - بحارالانوار، ج ٧٨، ص ١٧٦

[٢] - اصول كافى، مترجم، ج ٤، ص ١٦

[٣] - بحارالانوار، ج ٧٩، ص ١١٢، اسلاميه

[٤] - وسايل الشيعه، ج ١١، ص ٣٢٨