اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ١٢٦ - دشمنى و تفرقه، نتيجه سخن چينى

افراد جامعه اسلامى بايد با يكديگر متحد، منسجم، مهربان و مأنوس باشند و بهترين مسلمان كسى است كه اين الفت و وحدت را شدّت بخشد و بى خاصيت ترين آنها كسانى هستند كه با مردم انس نگرفته، الفت و يكپارچگى آنهارا رعايت نكنند.

رسول اكرم (ص) فرمود:

«الْمُؤْمِنُ عِزٌّ كَريمٌ وَالْفاجِرُ خَبٌّ لَئيمٌ و خَيْرُ الْمُؤْمِنينَ مَنْ كانَ مَأْلَفَةً لِلْمُؤْمِنينَ وَلا خَيْرَ فيمَنْ لا يُؤْلَفُ وَلا يَأْلِفُ»[١]

مومن، شريف و بزرگوار است و گنهكار خسيس و پست و بهترين مؤمن كسى است كه مايه الفت مؤمنان است و كسى كه انس نپذيرد و الفت نگيرد، خيرى دراو نيست.

دشمنى و تفرقه، نتيجه سخن چينى‌

«دو به هم زنى» و «تفرقه افكنى» مهمترين نتيجه «سخن چينى» است بيشتر جاهايى كه آتش تفرقه شعله‌ور است. و زبانه‌هاى آن، قربانيان متعددّى مى‌گيرد وخانواده‌هاى بسيارى را متلاشى مى‌كند، آتشگيره آن، زبان سخن چين و هيزم آن سخنانى است كه بر زبان جارى مى‌كند.

اميرمؤمنان على عليه‌السلام فرمود:

«شِرارُكُمْ الْمَشَّاؤُونَ بِالنَّميمَةِ الْمُفَرِّقُونَ بَيْنَ الْاحِبَّةِ الْمُبتَغُونَ لِلْبُرَاءِ الْمَعايِبَ»[٣]

[١] - بحارالانوار، ج ٧٢، ص ٢٦٥، بيروت

[٢] - گلستان سعدى، ص ١٧٥، فى المطبعة المصباحى

[٣] - اصول كافى، ج ٢، ص ٢٧٤، اسلاميه