اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ٣٠ - يك راه حل

غرض باشد، ممنوع كرده است. اين خود هشدارى بجا و حساب شده است كه تماس نامشروع بانامحرمان به هيچ عنوان وازهيچ راهى حاصل نشود البته رويارويى جدّى و ضرورى و بدون هيچ گونه غرض، آنهم با حجاب كامل اسلامى و با رعايت ادب وساير مسايل اخلاقى اشكالى ندارد.

پيامبر اكرم (ص) فرمود:

«لِكُلِ عُضْوٍ مِنِ ابْنِ ادَمَ خَطّاً مِنَ الزِّنا فَالْعَيْنُ زِناهُ النَّظَرُ وَاللِّسانُ زِناهُ الْكَلامُ وَالْأُذْنانِ زِناهُمَا السَّمْعُ ....»[١]

(در مورد رابطه نامشروع) براى هر عضوى از آدمى سهمى از زناست. زناى چشم، نگاه كردن، زناى زبان، سخن گفتن و زناى گوشها، شنيدن (سخن نامحرم) است.

همچنين درباره شوخى كردن با نامحرم فرمود:

«مَنْ فاكَهَ بِامْرَأَةٍ لا يَمْلِكُها حُبِسَ بِكُلِّ كَلِمَةٍ كَلَّمَها فِى الدُّنْيا الْفَ عامٍ فِى النَّارِ ...»[٢]

هر كسى با زن نامحرمى شوخى كند براى هر كلمه‌اى كه با او در دنيا سخن گفته، هزار سال در جهنم زندانى مى‌شود.

يك راه حل‌

امير مؤمنان على عليه‌السلام براى گريز از خطر آلوده شدن و رهايى از دام شيطان، هنگام روبه رو شدن با نا محرم، اين گونه رهنمود مى‌دهد:

اگر يكى از شما زنى را ديد و خوشش آمد، چشم از او برداشته، نزد همسر خود

[١] - مستدرك الوسائل، ج ٢، ص ٥٥٤

[٢] - ثواب الاعمال، ص ٣٣٤