اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ١٢١ - حفظ اسرار نظامى
قرآن كريم در دستورات اخلاقى خود مىفرمايد: «وَ لا تَجَسَّسُوا»[١] و كنجكاوى (از احوال مردم) مكنيد.
رسول خدا (ص) فرمود:
«لا تَطْلُبُوا عَثَراتِ الْمُؤْمِنينَ فَانَّ مَنْ تَتَبَّعَ عَثَراتِ اخيهِ تَتَبَّعَ اللَّهُ عَثَراتِهِ وَ مَنَ تَتَبَّعَ اللَّهُ عَثَراتِهِ يُفْضِحْهُ وَلَوْ فى جَوْفِ بَيْتِهِ»[٢]
لغزشهاى مؤمنان را جستجو نكنيد؛ زيرا هر كه لغزشهاى برادرش را جستجوكند، خداوند لغزشهايش را دنبال مىكند و هر كه خداوند لغزشهايش را دنبال كند، رسوايش سازد، گرچه درون خانهاش باشد.
اميرمؤمنان (ع) فرمود:
«مَنْ بَحَثَ عَنْ اسْرارِ غَيْرِهِ اظْهَرَاللَّهُ اسْرارَهُ»[٣]
كسى كه اسرار ديگران را جستجو كند، خداوند رازهايش را بر ملا مىسازد.
حفظ اسرار نظامى
براى حصول پيروزى در جنگ، حفظ اسرار نظامى در شمار عوامل تعيين كننده است؛ چراكه تعداد افراد رزمنده، امكانات تداركاتى و نيز كيفيت آرايش نيروهاى طرفين، با توجه به وضعيت طرف مقابل تعيين، تثبيت و هماهنگ مىشود. دستيابى به اطلاعات پيرامون موارد ياد شده از چنان اهميتى برخوردار است كه تشكيل سيستمهاى اطلاعاتى را در كنار سازمانهاى رزمى، ضرورى ساخته است. هر فرد رزمنده بايد بداند كه چشم و گوشهاى نامحرم فراوانى وى را تعقيب مىكند، تا شايد دل وى را بفريبد و زبانش را به فاش ساختن اسرار نظام، باز كند.
[١] - حجرات، آيه ١٢
[٢] - اصول كافى، ج ٤، ص ٥٨
[٣] - شرح غررالحكم، آمدى، ج ٥، ص ٣٧١