اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ٦٧ - صدق فتنه انگيز

خالِدِينَ فِيها أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ، ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ»[١]

خداوند مى گويد: امروز روزى است كه راستىِ راستگويان به آنها سود مى‌بخشد، براى آنها باغهايى (از بهشت) است كه آب از زير (درختان) آن جريان دارد و جاودانه و براى هميشه در آن مى‌مانند، خداوند از آنها خشنود و آنها از او خشنود خواهند بود و اين رستگارى بزرگى است.

بنابراين آيه شريفه، آنان كه مسؤوليت و رسالت خود را انجام دادند و در دنيا، درگفتار و كردار صادق بوده و جز راه صدق ودرستى نپيمودند، از كار خود بهره كافى خواهندبرد و به رستگارى بزرگ كه خشنودى خداى سبحان است، دست خواهنديافت.

صدق فتنه انگيز

با همه قداست و ارزشى كه راستگويى دارد، بايد توجه داشت كه گاهى راستگويى مايه درد سر، ضرر و فساد مى‌گردد كه از ديدگاه اسلام كارى نادرست و ممنوع است؛ زيرا در پاره‌اى از موارد بر اثر راستگويى، اسرارى كشف مى‌شود و در نتيجه، منشأ درگيرى، فتنه انگيزى و گاه منجر به قتل و خونريزى مى‌گردد. در اين موارد، دروغ غائله را فرو مى‌نشاند و از بروز اختلاف و درگيرى جلوگيرى مى‌كند. پيامبر اكرم صلى‌الله‌عليه‌وآله فرمود:

«ثَلاثٌ يَقْبَحُ فيهِنَّ الصِّدْقُ: النَّميمَةُ وَاخْبارُكَ الرَّجُلَ عَنْ اهْلِهِ بِما يَكْرَهُهُ، و تَكْذيبُكَ الرَّجُلَ عَنِ الْخَبَرِ»[٢]

راستگويى در سه چيز ناپسند است: سخن چينى، سخن گفتن با مرد در باره‌

همسرش به چيزى كه او را ناخوش آيد. تكذيب از خبرى كه شخص مى‌دهد.

همچنين امام صادق عليه‌السلام فرمود:

[١] - مائده، آيه ١١٩

[٢] - بحارالانوار، ج ٧١، ص ٩، اسلاميه