تفسير فاتحة الكتاب از امام حسن عسكرى - حسينى شاهمرادى، قدرت الله - الصفحة ٢١ - در باره بسم الله الرحمن الرحيم
تو بروز نمود و آن را عمل كردى، (١) خدا، زندگانى را بر تو آسان گرداند! و دوستانت، زياد شوند و دشمنانت كم! و از نيكى آنان شادمان گردى! و به تبرّى و جفاى آنان تأسّف نخورى! و بدان! كه؛ محترمترين و گرامىترين مردم بر مردم، كسى است كه؛ خير و بركتش بر آنان جارى و لبريز باشد! و از آنان بىنياز! (و همچنان) در پرهيز! و گراميترين مردم، بر آنها- بعد از او- كسى است كه از آنان بر كنار باشد و (همچنان) در پرهيز! اگر چه محتاج و نيازمند آنها است. و تنها؛ أهل دنيا، بأموال دنيا، عشق (و محبّت) دارند! پس هر كه؛ در آنچه باو، عشق (و محبّت) دارند، مزاحم آنان نشود، پيش آنها گرامى و محترم است!. و كسى كه؛ [در آن] مزاحمشان نگشت! و از آن- تماما يا قسمتى- برايشان فرصت و امكاناتى فراهم نمود، پيش آنها، عزيزتر و محترمتر است!.
(٢) إمام باقر عليه السّلام فرمود: آنگاه؛ مردى، بلند شد و گفت: يا بن رسول اللَّه! از معنى [بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ] مرا آگاه كن! علىّ بن الحسين عليهما السّلام فرمود: پدرم از برادرش، از أمير المؤمنين عليه السّلام، روايت كرد كه؛ مردى، بلند شد و إظهار نمود: يا أمير المؤمنين! از [بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ] مرا آگاه كن! معنايش چيست؟
فرمود:
براستى! وقتى كه؛ [اللَّه] بزبان آوردى، بزرگترين نام- از نامهاى خدا- را گفتهاى! و آن، اسمى است كه؛ غير خدا، شايسته نيست بآن ناميده شود. و هيچ آفريدهاى، بآن نام، خوانده نشده است!.
بدنبالش، مرد سئوالكننده گفت: پس؛ تفسير [اللَّه] چيست؟
فرمود:
همان كسى است كه؛ همه آفريدگان، بهنگام شدائد! و نيازمنديها! و نااميدى! و انقطاع از جميع [ما سوى اللَّه] و قطع رابطه از غير خدا! بسوى او، واله و شيدايند!.