اين رو) مادران (در عالم) حيوانات، بر اولادشان گرايش و عطوفت دارند! (١) پس؛ آنگاه كه روز رستاخيز، فرا رسد [رحمت واحد] را به نود و نه بخش ديگر، بيفزايد! و با آن، به امّت (جليل) محمّد (ص) رحمت آورد! آنگاه؛ در باره كسانى از أهل اين ملّت- كه برايشان خواهان شفاعت‌اند- شفيعشان گرداند. تا اينكه؛ فردى پيش مؤمن شيعه مى‌آيد و ميگويد:

شفاعتم كن! و (او) گويد: چه حقّى بر من دارى؟

ميگويد: روزى، ترا آب دادم.

- آنچه رخ داده، بيادش آورد- پس؛ شفاعتش كند، و شفاعتش در او قبول افتد.

و ديگرى مى‌آيد و ميگويد: براستى؛ بر تو حقّى دارم! پس؛ شفاعتم كن! ميگويد: و حق تو، بر من چيست؟

جواب ميدهد: ساعتى در روز گرم، بسايه ديوارم پناهنده شدى! پس؛ شفاعتش كند، و شفاعت در باره او، قبول افتد. و دائما؛ شفاعت كند! حتّى شفاعت او، در باره آشنايان و همنشينان و همسايگانش پذيرفته شود.

و يقينا؛ مؤمن، نزد خدا، از آنچه گمان ببريد، گرامى‌تر است!.