تفسير فاتحة الكتاب از امام حسن عسكرى - حسينى شاهمرادى، قدرت الله - الصفحة ١٧ - در باره بسم الله الرحمن الرحيم

(١) خدا، شيعيان ما را [بخاطر محنت و رنجى كه در اين دنيا متحمّل‌اند، و بخاطر آمرزشى كه؛ نصيب آنان فرموده است‌] حتما: از گناهان، پاك و پاكيزه ميگرداند! از اين جهت است كه خدا ميفرمايد:

«آنچه از گرفتارى و پيشامدى بشما رسد، از آن چيزى است كه؛ تاب و توان شما بدست آورده، و (تعداد) بيشمارى (از آن را) مى‌بخشد و ميگذرد.»[١] تا هنگامى كه؛ بآستان رستاخيز در آمدند، طاعات و عباداتشان بر آنها، سرشار گردد! و دشمنان محمّد صلّى اللَّه عليه و آله، و دشمنان و بدخواهان ما را- بنا، بفرمانبرى و طاعتى كه از آنان سر ميزند، در دنيا، پاداش و جزا ميدهد! اگر چه؛ طاعتشان بى‌وزن و بى‌ارزش است! چون؛ خلوصى همراهش نيست. تا هنگامى كه؛ بآستان رستاخيز در آمدند، گناه و كينه خود [كه از محمّد و آل محمّد و ياران خوب او، در دل داشتند] بر آنان بار گردد! و بخاطر آن، در آتش افكنده شوند!.

و هر آينه؛ شنيدم: محمّد صلّى اللَّه عليه و آله ميفرمايد:

«در زمان گذشته- قبل از شما- دو نفر بودند، يكى از آنها، مطيع و مؤمن خدا بود! و ديگرى كافر!- كه آشكارا بدشمنى دوستان او، و موالاة (بدخواهان و) دشمنانش، ميپرداخت!- و براى هر كدام، فرمانروائى عظيمى در گوشه‌اى از زمين بود.

آن كافر (دشمن خدا) بيمار شد. و در غير وقتش هوس ماهى كرد، چون كه؛ آن نوع ماهى، در آن هنگام، چنان بگردابها جا گرفته بود! كه؛ بدست آوردنش إمكان نداشت.

بنا بر اين، پزشكان، او را از زندگى و جانش، نااميد كردند! و گفتند:

جانشين و قائم مقامت را معيّن كن، كه تو از أهل گورستان، پاينده‌تر نيستى! همانا؛ شفايت در اين ماهى است، كه؛ بآن ميل و اشتهاء دارى، و بر آن (نيز) راهى نيست!.

در اين هنگام؛ خدا، فرشته‌اى برانگيخت! و باو فرمان داد كه آن ماهى را از جايش برانگيزد! و بطرفى سوق دهد كه؛ بدست آوردنش آسان شود. نتيجة؛ ماهى برايش‌

[١] وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ. شورى، آيه ٣٠