شرح دعاء السحر(موسوعة الإمام الخميني 42) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٨٩ - ٦ - فهرس الأشعار

عنقا شكار كس نشود دام بازگير

كانجا هميشه باد بدست است دام را

ما عدمهاييم هستيها نما

تو وجود مطلق و هستى ما

جاءت سليمان يوم العيد قبرة

أتت بفخذ جراد كان في فيها

ترنمت بفصيح القول و اعتذرت

إنّ الهدايا على مقدار مُهديها

غلام همت آنم كه زير چرخ كبود

ز هر چه رنگ تعلق پذيرد آزاد است

تو را ز كنگره عرش مى زنند صفير

ندانمت كه در اين دامگه چه افتاده است

وفي كلّ شي ء له آية

تدلّ على أنّه واحد

ليس من اللَّه بمستنكر

أن يجمع العالم في واحد

نظرى كرد كه بيند به جهان صورت خويش

خيمه در آب و گل مزرعه آدم زد

مدعى خواست كه آيد به تماشاگه راز

دست غيب آمد و بر سينه نامحرم زد

عقل مى خواست كز آن شعله چراغ افروزد

برق غيرت بدرخشيد و جهان برهم زد

جمله عالم زين سبب گمراه شد

كم كسى ز ابدال حق آگاه شد

همسرى با انبيا برداشتند

اوليا را همچو خود پنداشتند

گفته اينك ما بشر ايشان بشر

ما و ايشان بسته خوابيم و خور

اين ندانستند ايشان از عمى

هست فرقى در ميان بى منتها

بشنو از نى چون حكايت مى كند

از جداييها شكايت مى كند