عبدالرزّاق مقرم از فقيهان و عالمان بزرگ عراقى است كه آثار ارجمند و شايسته‌اى در تنقيح و تبيين فرهنگ اسلامى و تاريخ اسلام برجاى نهاده است. مجموعه نگاشته‌هاى وى در شرح حال چهره هاى والاى خاندان رسول الله (ص) از بهترين نوشته ها در اين زمينه است و اين كتاب يكى از آن آثار است كه در شرح حال و سيره و ميراث علمى و فرهنگى امام چهارم حضرت زين العابدين (ع) تدوين شده است. كتاب به سبك تحليلى- گزارشى تأليف شده و عمده تلاش نويسنده در آن، اثبات شايستگى هاى علمى و رهبرى دينى امام سجاد (ع) است. مأخذ كتاب عمداً شيعى است و بيشتر بخش هاى آن را ديدگاههاى امام در عرصه هاى گوناگون از قبيل حقوق، دعا، تفسير، اشعار، احتجاجات و كلمات تشكيل داده است. كتاب به ترتيب دوران حيات امام سجاد (ع) سامان يافته و از شرح حال مادرش، شاه زنان، شروع شده و تولد، نام، لقب، امامت و نصوص و شرايط امامت و معجزه هاى چندى از آن حضرت، گزارش شده است. مباحث بعدى كتاب پيرامون صحيفه سجاديه و بررسى ابعاد و گزارشى از محتواى آن را تشكيل مى دهد و آن گاه نمونه هايى از دعاهاى آن ذكر و تحليل شده است.

نويسنده در ادامه، رساله حقوق امام زين العابدين را معرفى كرده و كتابش را با نصايحى از امام پى گرفته است. اشعار و سخنان منظوم و پاسخ ايشان به پرسش‌هاى دينى، تفسير آيات قرآن و بيان احكام شرعى و احتجاج هاى وى،

مطالبى ديگرى از اين اثر است. در ادامه، به شخصيت معنوى امام و عبادت، بردبارى، بخشش، روزه دارى، تواضع، صبر و گريه ايشان پرداخته شده و نمونه هايى از اين موارد نيز، ذكر گرديده است. موضع گيرى امام در برابر حكومت بنى اميه و حاكمان دوران خود، بخش مختصرى از اين اثر است. قصيده فرزدق درباره امام، وصاياى امام سجاد (ع)، فرزندان وى، شهادت او و اشعارى در مدح و رساى امام، پايان بخش كتاب است.