امام به امام سجاد (ع) پس از واقعه عاشورا را شرح مى‌نمايد. در همين راستا نگارنده به معرفى حاكمان عصر امام سجاد (ع) اشاره كرده و قيام مردم مدينه، قيام ابن زبير، عكس‌العمل يزيد در قبال قيام شيعيان و در نهايت مرگ يزيد و به حكومت رسيدن معاويه بن يزيد (معاويه دوم) پرداخته و قيام مردم بصره و وضعيت مردم كوفه در دوران حكومت مروان بن حكم را توصيف مى‌نمايد. در بخش ديگرى از كتاب نويسنده به قيام توابين و شكست اين قيام اشاره كرده و قيام مختار و چگونگى آن را شرح مى‌نمايد.

نويسنده معتقد است كه قيام مختار و انتقام خون سيد الشهداء به اذن امام سجاد (ع) بوده و ماجراى پيروزى مختار و به قتل رساندن قاتلان امام حسين (ع) را شرح نموده است و ديدگاه امام سجاد (ع) و امام باقر (ع) در مورد شخصيت مختار ثقفى و عملكرد او منعكس گرديده است. در بخش ديگرى از كتاب نويسنده به بررسى شخصيت محمد بن حنفيه و ديدگاه امام رضا (ع) درباره او پرداخته است. در بخش‌هاى ديگر به برخى ديگر از حوادث مهم دوران حيات امام زين العابدين مثل جنگ عبدالملك مروان با لشكر عبدالله بن زبير، نصب حجرالاسود توسط امام سجاد (ع)، بيعت عبدالله بن عمر با امام سجاد (ع)، برخورد امام سجاد (ع) با عبدالملك، شهادت سعيد بن جبير، جنايات حجاج بن يوسف ثقفى، قيام عبدالرحمن بن اشعث، به حكومت وليد بن عبدالملك، نامه امام سجاد (ع) به زهرى، عياشى و تحمل پرستى بنى اميه، به حكومت رسيدن يزيد بن عبدالملك و عمر بن عبدالعزيز، برخى از جنايات وليد بن يزيد، تجمل‌گرايى حكام بنى اميه، برخورد امام سجاد (ع) با برخى از انحرافات فكرى و اعتقادى در عصر خويش، توصيف حوزه تدريس امام سجاد (ع)، ابعادى از امامت، اخلاق و عبادت امام سجاد (ع) و در نهايت شهادت آن‌