شرح و تفسير ادعيه موجود در صحيفه سجاديه از منظرى عرفانى و اخلاقى است. در اين مجلّد نيز در ادامه شرح دعاى هشتم تحت عنوان پناه بردن به حق نگارنده به مسائل اخلاقى مانند حسد و آثار آن، احكام حسادت، كم صبرى، آثار صبر، آثار قناعت، افراط در شهوت، سوء خلق، عصبيت بى جا، خواب غفلت، مشقت بيهوده و بى قاعده، مداومت برگناه و آثار آن، كوچك شمردن گناه، سختى و سنگينى در برابر طاعت، فخرفروشى، بد رفتارى با زيردستان، يارى ستمگران، طلب ناحق، سخن گفتن از روى نادانى، عُجب، آرزوى دراز، معيار صغير بودن گناهان، تسلط شيطان، سختى هاى روزگار، اسراف، فقر، زندگى در سختى، مرگ بدون توشه آخرت و تأسف بر اين نوع مرگ، علل گزير از دين، محروميت از پاداش الهى و افتادن در عقاب و عذاب سخت قيامت مى پردازد. در شرح دعاى نهم تحت عنوان درخواست بخشش نگارنده حقيقت توبه را بازگو مى نمايد و ماهيت گناه و بيمارى بودن آن را از منظر قرآن و روايات بررسى نموده است. در ادامه اين بخش از كتاب نگارنده به مسأله اصرار بر گناه، حقيقت دين و دنيا، آثار دنيوى و ديندارى، دنيا و دنياپرستى در روايات و خلقت معنوى انسان در قرآن و موجبات ثواب و عقاب اشاره مى نمايد. در بخش بعدى كتاب دعاى دهم صحيفه سجاديه تحت عنوان پناه بردن به خداوند به مباحثى مانند عفو خداوند متعال، ثمره معرفت به حقايق، عفو خدا در قرآن و روايات، مناجات با معبود و

شماتت شيطان مورد بحث قرار گرفته است. در شرح فرازهايى از دعاى يازدهم تحت عنوان عاقبت به خيرى به مباحثى مانند ياد خدا درقرآن، محدود نبودن ذكر، اسرار ذكر در روايات، آثار زندگى بدون گناه، نوشتن اعمال خير و شر توسط فرشنگان و نظارت بر اعمال بندگان، عاقبت به خيرى در دنيا و آخرت و سوء عاقبت برخى از افراد و اقوام در قرآن اشاره نموده است و در ذيل فرازهايى از دعاى امام سجاد (ع) به شرح آن ها مى پردازد. در شرح دعاى دوازدهم از صحيفه سجاديه تحت عنوان اعتراف به گناه و توفيق توبه نگارنده به برخى از مباحث اعتقادى و اخلاقى مانند تكاليف الهى، نور مؤمن، محرّمات الهى‌