اثر، بالغ بر دويست اثر و شامل كتاب هاى حديثى و تاريخى شيعه و سنى، اخلاقى، رجال، تراجم، نسب شناسى، و پژوهش‌ها و تحليل‌هاى ديگر پژوهندگان مى‌باشد. در بخش نخست، امامت و معناى آن و امامت از ديدگاه زيديه، شرايط آن، و از ديدگاه برخى از امامان معصوم، مورد بررسى قرار گرفته و آن گاه به موضوع امامت امام زين العابدين (ع) پرداخته شده است. امامت امام در ديدگاه شيعه و زيديه و از ديدگاه عامه و فضايل امام سجاد (ع)، موضوع بخش دوم كتاب است. نويسنده، پس از طرح اين دو بحث، دوران هاى متفاوت زندگانى امام را بررسى كرده كه آغازين آن حضور امام در كربلا و شركتش در جنگ و سپس به اسارت گرفته شدن آن حضرت به همراه ساير اعضاى خانواده امام حسين (ع) است. تلاش هاى امام در دوران اسارت، مانند ايراد خطابه در نزد يزيد و معرفى خود و جايگاهش و آن گاه حضور در مدينه و بر عهده گرفتن رسالت پيام كربلا و سرپرستى خانواده پدرش، و رويارويى با رخداد تلخ حرّه و نيز زدودن روحيه يأس و سرخوردگى از مردم كه از پس حادثه كربلا و حرّه و حاكميت مطلق بنى اميه پيش آمده بود، از جمله مباحث قابل توجه اين فصل است. فصل بعدى كتاب از فعاليت هاى فكرى و علمى امام پرده برداشته و در آن از تلاش امام در عرصه قرآن و حديث، انديشه و عقيده، امامت و ولايت، شريعت و احكام و نيز، نقش آن حضرت در

تعمير كعبه سخن گفته شده است. فعاليت هاى اجتماعى امام سجاد، موضوع فصل ديگر كتاب است كه در آن از تربيت و پرورش اخلاقى مردم، اصلاح اجتماعى، مبارزه با فساد و چالش با تعصبات قبيلگى بنى اميه و مبارزه با مشكل بردگى بحث شده است. فصل چهارم، از سيره علمى امام مانند زهد، گريه بر سيدالشهداء، نشر فرهنگ دعا و استغاثه، سخن گفته شده و هر يك به تفصيل مورد بررسى قرار گرفته است. فصل پايانى كتاب را