از آنجا كه فضاى پر از خفقان زمان امام زين العابدين (ع) برحسب ديكتاتورى جباران اموى و عمال آنها كمتر مجال طرح مستقيم مسئوليت هاى جامعه اسلامى و نيز بيان فسادها و مبارزه با مفاسد ها نمى داد. بدين جهت ارشادات و راهنمايى‌هاى امام (ع) بجاى آنكه بگونه خطبه ها و خطابه ها در مجتمعات عمومى باشد، بگونه ى مكتوب و پاسخ به مسئله و يا به صورت دعا انجام مى گرفت. اين دعاها علاوه بر حفظ راز و نياز شخصى عبوديت كه از زبان امام به ساحت قدسى الهى عرضه و مسئلت مى شد. عظيم ترين انديشه هاى مترقى عقيدتى و مبانى سازنده اخلاقى و معنوى و وظايف و مسئوليت هاى فردى و اجتماعى و بلاخره اصول و معارف متنوع اسلامى را در بر دارد. در اين دعاها علاوه برتمامى مقاصد معنوى اصيل ترين هدفها و مقصدها و اموررى كه بايد مورد خواست و طلب يك فرد و جامعه از ديدگاه اسلام قرار گيرد مورد عنايت قرار گرفته و اين‌

خود مهم تريت هدايت است. نوشته حاضر شرح يكى از دعاهاى امام سجاد (ع) در صحيفه سجاديه با عنوان «وكان من دعائه عليه السلام لاهل الثغور» در باره مجاهدان و پاسداران و سربازان و مرزداران مى باشد كه نويسنده به اجمال به شرح و تفسير آن پرداخته است.

٣٣٦. نگين محراب: [آشنايى با زندگى‌نامه‌ى حضرت امام زين‌العابدين (ع)] [فارسى‌]

ابطحى، سعيده، اصفهان، انتشارات بينش‌آزادگان، ١٣٨٩؛ ١٦٨ ص.: مصور (رنگى).

نويسنده در اين كتاب به شرح دوران زندگى امام سجاد (ع) از تولد تا شهادت پرداخته است. در صفحات آغازين كتاب ترجمه منظوم دعاى نخست صحيفه سجاديه و در صفحات پايانى آن ترجمه منظوم مناجات شعبانيه آورده شده است.