در اين نوشتار به شرح لغوى ادعيه مندرج در صحيفه سجاديه پرداخته شده است. نويسنده (شارح) ازهر يك از دعاهاى اين كتاب مفردات و اصطلاحاتى از آن را انتخاب كرده وبه تبيين معناى آن پرداخته تا فهم محتواى دعاها براى خوانندگان آسانتر شود. وى ريشه لغوى آن واژه يا اصطلاح و مفهوم خاص آن را در جمله استخراج كرده و با توجه به مراد امام سجاد (ع) به شرح معناى آن پرداخته است. وى در اين زمينه از كتب لغوى معتبرى استفاده كرده و در مورد برخى از الفاظ و اصطلاحات توضيحات بيشتر و در مورد برخى از آنها فقط معناى كلمه را بيان كرده است. در ابتداى كتاب نگارنده به بيان اهميت دعا و سند صحيفه‌

سجاديه پرداخته و سند آن را متواتر دانسته است. آنگاه به ترتيب به شرح لغات و اصطلاحات ادعيه مندرج در آن پرداخته است. عناوين اين ادعيه عبارتند از: دعا هنگام ضروريات، صلوات بر پيامبر (ص)، فرشتگان تابعين و پيروان و تصديق كنندگان پيامبراكرم (ص)، دعاى حضرت امام سجاد (ع) براى خود و اهل‌بيت خويش، دعاى ايشان هنگام صبح و شب، دعا هنگام مهمات، استعاذه، اشتياق، پناه بردن به خداوند، عاقبت به خير شدن، اعتراف به گناه و توبه، طلب كردن حوائج دنيوى، دعا هنگام مريضى و بيمارى، دعا براى در امان ماندن از شر شيطان، دعا هنگام گرفتارى، دعا براى طلب باران، دعاى مكارم الاخلاق، دعا هنگام شدت، دعا براى سلامتى، دعاى پدر و مادر در حق فرزندان و فرزندان در حق پدر و مادر، دعاى براى همسايگان، دعا براى دفع قرض و بدهى، دعا براى توبه و دعاهاى ديگرى كه جنبه اخلاقى، عبادى و دنيوى دارد مى‌باشد.

٤٢. تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد (ع): بررسى اجمالى نكات تربيتى دعاى مكارم‌الاخلاق [فارسى‌]

لياقتدار، محمدباقر، قم، دفتر نشر معارف، چاپ اول، ١٣٨٦، ٢٦٨ صفحه، رقعى. اين اثر در بر دارنده سه فصل با عناوين؛ جايگاه دعا در نظام تعليم، جايگاه و ارزش دعا و شرح دعاى مكارم الاخلاق است. مولف هدف از نگارش اين اثر را چنين‌