مجلسى در ابتداى هر عنوان آيات مربوط به موضوع را مى‌آورد و به ترجمه و گاهى تفسير آن مى‌پردازد. وى سپس روايات مربوط به موضوع را مى‌آورد و پس از ترجمه، گاهى شرحى بر حديث مى‌نويسد و مكررا خواننده را به تفكر در احاديث مى‌خواند.

[ز]

٩٩. زبان دعا در صحيفه سجاديه [فارسى‌]

سلمانپور، محمدجواد، تهران، دانشگاه علوم و معارف قرآن كريم، چاپ اول، ١٣٩٢، ١٢٨ ص.

پژوهشى در مورد نقش كتاب شريف صحيفه سجاديه در نهادينه كردن فرهنگ دعا و بررسى ابعاد زبان دعا در اين كتاب است. در ابتداى كتاب به بحث در مورد اقتضاى زمانى ظهور هر يك از امامان شيعه پرداخته شده و تناسب زمان امام سجاد (ع) با ظهور دعاهاى متعددى از ايشان بررسى شده و دلايل تاريخى، دليل فطرت و دلايل عقلى ضرورت دعا در حيات انسانى را بيان نموده است. آنگاه نويسنده به تبيين حقيقت زبان دعا پرداخته و آن را وجه مشترك تمامى انسان‌ها خوانده و عير لفظى بودن، غير وضعى بودن، فراتر از زبان عرف بودن، غير نشان مند بودن، داراى معيار حقيقى بودن، و ترجمان قلب و عواطف بودن زبان دعا را مورد بحث و بررسى قرار داده است. در ادامه به بيان اهداف دعا، اركان اصلى آن، بايست‌هاى آن، حالات مربوط به آن، ثمرات دعا، عوامل استجابت و موانع استجابت آن را بيان نموده و نقش امام سجاد و صحيفه سجاديه را در ترويج فرهنگ دعا و نيايش و