اين اثر ترجمه و متن كتاب «الصحيفة الزبرجدية فى كلماتٍ سجاديه» و «قصيده ينبوع الحياة» حضرت آية الله حسن زاده آملى است. در اين نوشتار به شرح سخنان و ادعيه امام سجاد (ع) پرداخته شده است و معارف بلند عرفانى مندرج در آن استخراج گرديده است. نگارنده ابتدا به عظمت قرآن و كلام الهى و نيز علم و معرفت ائمه (ع) اشاره كرده و سخنان آن بزرگواران را سخنانى عرشى توصيف كرده كه قابل قياس با هيچ كلامى نيست، آنگه به اهميت دعا اشاره نموده و به توصيف عظمت ادعيه وارد شده در كتاب صحيفه سجاديه و بلاغت بالاى اين كتاب را وصف مى‌نمايد. وى همچنين به تعدد صحيفه‌هاى سجاديه و انواع گرد آورى دعاهاى امام سجاد (ع) در قالب اين كتاب پرداخته و نگارش‌ها و تحقيق‌هاى متعدد بر اين كتاب را معرفى مى‌نمايد. در بخش ديگرى از كتاب‌

نويسنده به منزلت دعا پرداخته و آن را بابى از ابواب رحمت خدا وسبب نزول نعمت‌ها مى‌داند. وى معتقد است مضامين برخى از دعاهاى وارده به حدى سنگين است كه از عهده فهم عقول عادى خارج است. نويسنده نشر همه معارف را از جانب اهل بيت پيامبر (ص) دانسته و نمونه‌هايى از سخنان بليغ و پرمغز ائمه (ع) را ذكر و شرح مى‌نمايد. وى به شرح كوتاه دعاى سى و هفتم از صحيفه سجاديه پرداخته و معتقد است كه هر اثرى دلالت از شأن و