سجاد (ع) در واقعه عاشورا و پس از آن را به تصوير مى‌كشد و آن را امامى به ظاهر كوچك ولى با عظمت در واقعه‌اى بزرگ خوانده كه رهبرى كاروان اسيران پس از شهادت امام حسين (ع) را به عهده گرفته و رسالت نيمه تمام امام حسين (ع) را به همراه حضرت زينب كبرى تكميل كرده است. در قسمت سوم كتاب نويسنده به توصيف دو كتاب ارزشمند به جاى مانده از امام سجاد (ع) به نام صحيفه سجاديه و رسالة الحقوق پرداخته و از بعد معانى و بيان و ادبيات عرب به بيان محتواى اين دو كتاب پرداخته است. نويسنده صحيفه سجاديه را اوج عرفان و معرفت به درگاه الهى ارزيابى كرده و رساله حقوق، آن حضرت را نيز منشور اخلاق و اجتماع و بيان انواع حقوق الهى، حقوق مردم و حقوق ساير موجودات و اين دو اثر ارزشمند را مجموعه از سير و سلوك معنوى، اخلاقى و اجتماعى معرفى مى كند كه نشان دهنده شخصيت همه جانبه سياسى، اجتماعى، اخلاقى، عبادى، عرفانى و انسانى امام سجاد (ع) مى‌باشد.

٤٤. الامام زين‌العابدين (ع) فى شعر القدماء والمعاصرين [عربى‌]

اسماعيل، خفاف، قم، دارالغدير، چاپ اول، ١٤٢٩ ه-. ق، ٤٢٥ صفحه، وزيرى.

مجموعه اشعار، قصايد و مدايح و مراثى برجسته‌اى است كه شاعران اهل‌بيت (ع) در طول تاريخ در توصيف فضايل و مقامات و مظلوميت‌ها و رنج‌هاى امام سجاد (ع) سروده‌اند. فصاحت و بلاغت و تركيبات فخيم و معانى برجسته باعث ماندگارى اين اشعار و شهرت آنها نزد شاعران شده است. در ابتداى هر قطعه شرحى كوتاه از زندگى و آثار شاعر آمده سپس متن قصايد آمده و در پانوشت صفحات توضيحاتى در روشن كردن معانى كلمات و تركيبات و ابيات ارائه شده است.

٤٥. الامام زين العابدين (ع): قدوه الصالحين [عربى‌]

حسينى شيرازى، محمد، ايران، دارالصادق للطباعه والنشر، چاپ اول، ١٤٢٣ ق.، رقعى.