تونس هم همين احساس را داشتند كه ولايت آمريكا آنجا حكومت مى‌كند. مردم يمن و بحرين نيز همين احساس را دارند؛ بنابراين يكى از انگيزه‌هاى بيدارى اسلامى، خروج بر ولايت كافر است.

آنها ولايت ظالم را مى‌بينند كه وسيله‌اى براى ولايت كافر شده است. يعنى ولايت ظالم در كشورهاى اسلامى با ولايت كافر تقريباً ادغام شده و طريقى براى سيطره كفار بر بلاد اسلامى شده است. اين اصل دوم، عدم پذيرش ولايت كافر است كه از اصول فقهى مهم ما مى‌باشد كه مبناى آن وجوب توحيد در طاعت است.

اصل سوم: از اصولى كه به نظر ما بيدارى اسلامى از اين اصل برخاسته، اصل عزت است كه مؤمن بايد عزيز باشد و عدم جواز اينكه مؤمن خود را به ذلت بياندازد، در فقه ما به روشنى تبيين شده است. در كتب اهل سنت و ساير مذاهب، به اين اصل پرداخته نشده يا كمتر پرداخته شده در حالى كه در فقه ما به طور كامل به آن پرداخته شده است.

در روايات است كه امور شخصى مؤمن را خدا به خود مؤمن سپرده كه چگونه لباس بپوشد، چگونه غذا بخورد، چه مسكنى انتخاب كند با چه كسى ازدواج كند و غيره. اينها اختيارش دست خود مؤمن است، اما يك چيز دست خود مؤمن نيست، اينكه بخواهد در اين رفتارهاى خودش ذليلانه رفتار كند. حتى در روايات ما آمده است كه رسول اكرم (ص) تأكيد داشته‌اند كه تا آنجايى كه آدم نياز مبرم نداشته باشد، درخواست و خواهش از ديگرى نكند؛