جهان اسلام، چهره‌هايى مثل ملّا عمر و اسامه بن لادن در شرق جهان به وسيله غرب ترويج شدند و به عنوان چهره‌هاى انقلابى، جايگزين چهره‌هاى انقلابى اصيل شدند و از سويى ديگر تلاش شد كه در جوامع اسلامى و در كشورهاى اسلامى براى اينها جايگاه و پايگاهى ايجاد شود.

پس اين سه نوع خصومت عليه انقلاب اسلامى و جريان انقلاب اسلامى، اتفاق افتاد كه ابتدايش نظامى بود و بعد جنگ نرم بود و جنگ نرم هم با دو چهره. جنگ نرمى از قبيل به راه انداختن انحرافات فكرى و تهاجمى عليه ارزش‌هاى انقلاب و از سوى ديگر ايجاد يك جريان‌هاى انقلابى جايگزين. جريان القاعده موفق شد كه در جريان عرب عده‌اى را جذب كند. جريان طالبان موفق شد كه در هند و پاكستان عده‌اى را جذب كند و جريان اردوغان نيز موفق شد كه در خود تركيه، در قلب جهان اسلام و حتى كشورهاى شمال آفريقايى، براى خودش پايگاهى ايجاد كند و لكن هيچ‌گاه اين برنامه‌ها و اين جريان‌هاى دست‌ساز غرب نتوانست جلوى اين پيشرفت عظيم جريان انقلاب را بگيرد. جريان انقلاب اسلامى مرزها را در هم شكست. صدام نابود شد. جريان فلسطين به وسيله پشتيبانى انقلاب اوج گرفت. جريان حزب‌الله در جنوب لبنان به نهايت قدرت رسيد. مقاومت اسلامى در عراق، سوريه، لبنان، فلسطين و شمال آفريقا در مقابل جريانى كه اروپا و غرب سعى مى‌كرد يك سپر دفاع سياسى ايجاد بكند، جان گرفت. اين سپر دفاعى عبارت بود از اتحاديه حاكمان هم‌پيمان آمريكا و غرب، عليه انقلاب اسلامى. اين اتحاديه هم‌پيمانان از عربستان سعودى و اردن و مصر و تونس و