تلاش گسترده‌اى از سوى سران اين كشورها در جايگزينى هويت غير اسلامى نسبت به هويت اسلامى به عمل آمد. ايران، تركيه و مصر و به دنبال اين سه كشور ساير كشورهاى اسلامى روند غربى شدن را طى نمودند. در ايران از دوران قاجار به تدريج تلاش‌هايى در تبديل و جايگزينى هويت اسلامى به وجود آمد تا جايى كه در دوران پهلوى حتى تاريخ هجرى را به تاريخ شاهنشاهى تبديل كردند، سوگند به قرآن را به سوگند به كتب آسمانى تبديل كردند، نام‌هاى اسلامى را تغيير دادند به طورى كه تلاش مى‌شد خانواده‌ها نام فرزندانشان را از نام‌هاى اسلامى انتخاب نكنند. اسلام‌زدايى در كشورهاى اسلامى مثل ايران، تركيه و مصر به طور گسترده انجام مى‌گرفت. اين اسلام‌زدايى در حقيقت به معناى هويت گريزى و يا جنگ عليه هويت اسلامى و خالى كردن جوامع اسلامى از آن هويت اصلى‌شان بود. اين بى‌هويتى زمينه را براى تاخت و تاز دشمنان در كشورهاى اسلامى فراهم كرد؛ يعنى وقتى هويت اسلامى تضعيف شد اقتصاد و استقلال سياسى ما هم بر باد رفت. اينكه استقلال سياسى و يا استقلال اقتصادى نداشتيم به اين خاطر بود كه هويتمان را تضعيف كرده بودند و بالتبع استقلال فرهنگى‌مان هم گرفته شد. اين وابستگى گسترده‌اى كه در جهان اسلام به وجود آمد ناشى از ضعف يا زوال هويت اسلامى بود. از آثار اين هويت‌زدايى، پراكندگى، اختلاف، در پى گيرى بين كشورهاى اسلامى و ايجاد فتنه و درگيرى درون جامعه اسلامى بود. امام (قدس سره) كه آمدند انقلاب را بر مبناى اسلام راه انداختند. واقعاً جنبش ايشان هويت اسلامى را به جوامع اسلامى باز گرداند. اينكه مى‌بينيد حتى در