شد؛ لذا اين تأخير بايد اتفاق مى‌افتاد تا ملت‌ها به اين باور مى‌رسيدند كه راه آزادى و پيشرفت آنها همراهى با غرب نيست، بلكه راه پيشرفت آنها آزاد شدن از غرب و رهايى از حكّام مستبدى است كه به وسيله غرب حمايت مى‌شوند و بايد راه خودشان را به وسيه ارزش‌هاى خودشان كه از جمله مهمترين ارزش‌هاى آنها اسلام است، پيدا كنند.

لذا ببينيد همين كه در ليبى، مردم آزاد شدند، اعلام كردند كه ما اسلام را مى‌خواهيم. در تونس بلافاصله مساجد را پر كردند و نماز خواندند و در انتخابات، حزب اسلامى النهضه را انتخاب كردند. در مصر هم همين‌طور است. علت عقب انداختن انتخابات در مصر هم آمريكا بوده است و چون اين خوف مطرح بود كه اگر انتخابات راه بيفتد، باز هم اسلام‌گراها در آنجا پيروز ميدان هستند.

در تركيه، حزب عدالت و به اصطلاح توسعه، با شعارهاى اسلامى خودش را روى كار آورد كه البته به تدريج مردم دارند آگاه مى‌شوند كه اين حزب، شعار اسلامى‌اى كه سر مى‌داد، يك شعار دروغ و رياكارى است و در واقع اين حزب هم دست‌ساخت خود آمريكاست و آمريكا براى اينكه بتواند حركت اسلامى و جنبش اسلامى در تركيه را مهار كند، اين جريان را آزاد گذاشته است و از آن پشتيبانى مى‌كند تا بتواند از درون اين جريان كه نام اسلامى دارد و شعار اسلامى دارد، بتواند اهداف خودش را مجدداً بر منطقه حاكم كند. الآن حزب اسلامى عدالت و توسعه تركيه در حقيقت يك ابزار دست آمريكا و كشورهاى اروپايى براى تحقق اهداف آنها است.