در واقع اين تحليل سياستمداران غربى مبتنى بر دليل قانع‌كننده‌اى نيست. جنبش‌هاى برجسته و پرمايه اسلامى اگر پا بگيرند و به قدرت برسند و بتوانند واقعاً كشورهايشان را رشد و پيشرفت بدهند، به نفع ما است و اين موضوع، ايدئولوژى ما را تقويت مى‌كند، چرا كه ما سى‌وچهار سال است كه مشغول مبارزه با جهان سكولار هستيم. آنها مى‌گويند اسلام توانايى حل مشكلات جامعه و شكل‌دادن به مناسبات اقتصادى، سياسى و اجتماعى را ندارد. به همين خاطر اگر يك جامعه اسلامى پيدا بشود كه بتواند حقيقت اين مطلب را روشن كند كه اسلام بسيار بهتر از مكاتب ديگر مى‌تواند اين كارها را به انجام برساند، اين همان چيزى است كه ما سال‌ها است براى آن مبارزه مى‌كنيم.

استقلال واقعى كشورهاى اسلامى، بسترساز شكل‌گيرى اتحاديه كشورهاى اسلامى است و از شكل‌گيرى اين اتحاديه تا تبديل امت اسلامى به قدرت اول جهان، تنها يك گام مانده است؛ بنابراين تحليل صحيح اين است كه بيدارى اسلامى كنونى و تحرك اسلام‌گرايان در جهان اسلام به‌تدريج به يك اتحاد اسلامى قدرتمند منتهى خواهد شد. اين امت واحده اسلامى مى‌تواند يك قدرت بسيار بزرگ را در جهان شكل دهد تا جهان‌گشايى كشورهاى بزرگ را متوقف كند. و بينش و فرهنگ جهانى را بر پايه خرد، انصاف، فضيلت، تقوا و ارزش‌هاى اسلامى و قرآنى استوار كند.